این روزها با افزایش فعالیت استارتاپ‌ها وشرکت‌های دانش بنیان، حفظ اسرار و اطلاعات محرمانه تبدیل به دغدغه‌ای برای آن‌ها شده و باعث شده تا جهت جلوگیری از افشای این اطلاعات نیازمند سندی با عنوان NDA) Non-Disclosure Agreement) یا قرارداد عدم افشای اطلاعات شوند. در ادامه به نکاتی مهم درباره‌ی نحوه تنظیم و استفاده از این قرارداد اشاره می‌کنیم.

 

قرارداد عدم افشا اطلاعات چیست؟

این قرارداد توافقی است که مطابق ماده ۱۰ قانون مدنی بر اساس آن یک یا هر دو طرف موظف به حفظ اسراری که بین یکدیگر مبادله می‌کنند هستند که در صورت نقض تعهد و افشای آن اطلاعات، فرد باید خسارت مالک اطلاعات را جبران نمایند. ایده‌های استارتاپی، مدل کسب‌وکار، برنامه‌های بازاریابی، روش‌های فروش و اطلاعاتی از این دست می‌تواند در قرارداد قید شوند و هر شرکت بسته به نوع کسب‌وکار خود می‌تواند اطلاعات دیگری را به آن اضافه کند. بنابراین اگر می‌خواهید قبل از تبدیل ایده‌تان به اختراع یا محصول، آن را در اختیار شریک خود قرار دهید لازم است قرارداد محرمانگی با آن فرد ببندید.

بر اساس این قرارداد یک یا هر دو طرف موظف به حفظ اسراری هستند که بین یکدیگر مبادله می نمایند، تا اطلاعات ایده مورد نظرشان افشا نشود.

انواع توافق نامه‌ها

دو نوع توافق نامه یک جانبه و دو جانبه وجود دارد. در توافق یک جانبه، یکی از طرفین اطلاعات تجاری را در اختیار طرف دیگر قرار می‌دهد و طرف مقابل، قبول می‌کند که اطلاعات را افشا نکند. در توافق دو جانبه، هر دو طرف قبول می‌کنند که اطلاعات دیگران را به اشتراک نگذارند. به صورت کلی وقتی از این نوع توافق استفاده می‌شود که دو طرف تجاری اطلاعات محرمانه را به اشتراک گذاشته باشند.

 توافق نامه را امضاء کنید

تا زمانی که طرفین قرارداد توافق‌نامه امضا نکرده باشند، نمی‌توان علیه کسب و کار یا فرد دیگری از آن استفاده کرد. سعی کنید قبل از به اشتراک گذاشتن اطلاعات محرمانه مطمئن شوید که همه افرادی که قرار است به اطلاعات دسترسی داشته باشند توافق نامه را امضاء کرده باشند. 

مدت پیمان عدم افشای اطلاعات

در این قرارداد باید مشخص شود متعهد تا چه زمانی ملزم به حفظ محرمانگی اطلاعات است. به صورت معمول این زمان بین ۲ تا ۵ سال است اما بسته به اطلاعاتی که در اختیار گیرنده اطلاعات قرار می گیرد ممکن است این زمان کمتر یا بیشتر تعیین شود.

 

موارد کلیدی قرارداد NDA

  • محدوده محرمانگی اطلاعات توسط طرف گیرنده اطلاعات

  • تعیین طرفین قرارداد و یک طرفه یا دوطرفه بودن آن

  • تعیین اطلاعاتی که محرمانه محسوب میشود

  • مدت پیمان منع افشای اطلاعات

  • موارد معافیت گیرنده اطلاعات

 

ذکر این نکات ضروری است که:

  • در قرارداد محرمانگی می توانید شرط عدم رقابت را نیز درج نمایید تا فردی که اطلاعات زیادی از جزییات کسب و کار به دست آورده است نتواند کسب‌وکاری که با کسب و کار شما در رقابت خواهد بود راه اندازی کند.
  • در عقد قرارداد محرمانگی باید مشخص شود که چه اطلاعاتی محرمانه بوده و در صورت افشای این اطلاعات توسط شخصی که اطلاعات در اختیارش قرار داده شده چه ضمانت اجرایی مقرر شده است.
  • برای حفاظت از اطلاعات محرمانه تنها به قرارداد بسنده نکنید و محافظت فیزیکی از آن‌ها را هم جدی بگیرید. اقداماتی از قبیل قفل کردن درب‌ها و کشوها نمونه‌هایی از حفاظت فیزیکی محسوب می‌شوند.

 

منبع: آواتک